วันนี้ไม่เฟลเหมือนเมื่อวานละ ไปกะถา่ยรูปอย่างเดียว แต่ก็ถ่ายมาได้ไม่มากนัก - -

วันนี้ก็รู้สึกจะคนเยอะพอๆกับเมื่อวาน แต่ของมันเหมือนว่านะน้อยไปหน่อย (หรือมันบ่ายแล้วของเริ่มหมดกันแน่หว่า)

คนคอสรู้สึกจะน้อยกว่าเมื่อวานหน่อยนึง ตอนแรกนึกว่าจะเยอะกว่าเมื่อวานนะเนี่ย

ไปถึงก็เกือบๆบ่ายโมง รอเพื่อนแล้วก็เดินลุยเลย

 

พอลุยเสร็จ อยากจะบอกว่า เมื่อยชิบ... 

 

ส่วนหนึ่งของภาพที่ถ่ายมาได้

 

 

 

ป.ล. ไปวันนี้เจอคนรู้จักน้อยมาก -*-

ป.ล.2 ถนน์ 6 เลน (ไม่รวมเลนรถเมล์ 2 เลนฝั่งตรงข้ามที่วิ่งสวน) รถเมล์ฝั่งผมมันมาเลนขวาสุดอีกแล้ว -*-

ป.ล.3 ภาพที่เหลือจะอัพแจกให้เฉพาะคนในบอร์ด N-TFC เท่านั้นครับ

เมื่อเช้านัดเพื่อนไว้ 9 โมงครับ แล้วก็นั่งรถไปถึงตอนประมาณ 10.10 เร็วดีเหมือนกัน

พอเข้างานก็เริ่มสอยของครับ หมดไป 200 กว่าบาท ตอนแรกกะมาสอยโทโฮไปให้หมด แต่ราคามันบาดใจเหลือเกิน เลยเอามาแต่พวกโปสเตอร์กับโดจิน 1 เล่ม - -

 

พอซื้อเสร็จก็เดินวนรอบๆงานต่อครับ วนไป 10 กว่ารอบได้ ที่วนเพราะเผื่อมันจะมีอะไรใหม่ๆที่เพิ่งเอาขึ้นมาขายบ้าง - -

แต่พอถึงเที่ยงก็มาเจอกับคนในบอร์ดครับ ทักทายกันนิดหน่อย แต่เพื่อนที่มาด้วยกันก็ดันหายไป - - หากันทั่วงานไม่เจอนึกว่าไปคิโนะเลยขึ้นไปหาแต่ดันไม่เจอครับ - -

แล้วก็ดันเหลือบไปเห็นหนังสืออยู่ 1 เล่ม... เกิดอาการอยากได้ครับเลยซื้อมาหมดไป 800 เศษ

ลงมาเดินหาอีกกว่าครึ่งชั่วโมง - - แล้วบ่น โทรศัพก็ไม่รับ หายตัวไปไม่เห็นหัว จะเอายังไงกันแน่ฟะตูจะกลับบ้านแล้ว กล้องตูก็อยู่ที่มัน -*-

สุดท้ายก็ได้เจอ แต่พอเจอแล้วเกิดความรู้สึกว่าตอนเดินหาในงานเดินสวนกันหลายรอบเหลือเกิน (มันหลบไปคอสจนจำหน้าไม่ได้นั่นเอง -*-)

 

ว่าแล้วก็ทวงกล้องคืน + เปิดดูภาพ... ตูล่ะอนาถกับภาพจริงๆ... พรุ่งนี้ไปตูจะถ่ายเองละ

 

พอบ่าย 2 แยกตัวออกมากับเพื่อนอีกคน จะกลับบ้านละ รอรถเมล์ที่ถนนด้านข้างตัวห้าง รอนานโคตร -*-

รอประมาณเกือบชั่วโมงได้กว่ามันจะมา แถมมาที 3 คันด้วย - - แต่พอมันมาก็เกือบไม่ได้ขึ้นเพราะถนนมี 8 เลน เป็นวันเวยไม่มีเกาะกลางแต่ 2 เลนฝั่งตรงข้ามเป็นเลนรถเมล์สำหรับให้รถเมล์วิ่งสวนเท่านั้น ฝั่งผมจึงมี 6 เลน พอรถเมล์คันที่ผมจะขึ้นมันมา มันดันมาเลนขวาสุดซึ่งเป็นเลนที่ 6 ซะงั้น มาเลนเดียวกันทั้ง 3 คันเลย

พอเห็นอย่างงั้นผมก็เดินนำหน้ารถเมล์ไปครับ เพราะเวลาเขารับผู้โดยสารเขาก็ต้องปาดเข้ามาเลนซ้ายอยู่ดี แต่มันไม่เป็นเช่นนั้นเนื่องจากรถติดมากๆ รถปาดเข้าไม่ได้ -*-

ตอนแรกก็ว่า หมดหวังละ -*- ขึ้นเรือเอาดีกว่ามั้ง แต่เพื่อนมันดันเสนอ

"เฮ้ย เดินข้ามไปแล้วเคาะประตูเอาดีกว่ามั้ย ? เผื่อมันเปิดให้ขึ้น"

เป็นความคิดที่บ้ามากๆ รถเมล์อยู่เลนขวาสุดเนี่ยนะ จะให้ไปเคาะประตูให้มันเปิดให้ขึ้น ผมเลยคิด เอาวะลองข้ามไปเคาะดู ถ้ามันไม่เปิดจะได้เดินเลยไปขึ้นเรือแทนเพราะตรงที่รถเมล์มันอยู่มันก็ท่าเรือพอดี -*-

ว่าเสร็จ ก็ข้ามครับ ไปเคาะประตูให้รถเมล์มันเปิดให้ขึ้นที่เลน 6 (ภาวนาอยู่ในใจ อย่าเพิ่งไฟเขียวตอนนี้นะเว้ยยย)

แล้วโชคก็ช่วยครับ มันเปิดให้ขึ้น 555+

ไม่รู้ว่ามันเปิดให้ขึ้นเพราะอะไรนะแต่ที่แน่ๆคงจะเป็น 1 ในสาเหตุพวกนี้แน่นอน

1 ตรงนั้นมันยังอยู่หน้าป้ายรถเมล์อยู่

2 เขาเห็นเราอุส่าห์เดินข้ามมาแล้วก็เลยเปิดให้

3 รถว่าง เลยเปิดให้ขึ้น เพราะในรถมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วแค่ 2 คน -*-

 

พอกลับมาถึงบ้านครับ เปิดกล้องดูภาพ... อนาถรอบ 2

เพื่อนผมมันถ่ายยังไงของมันฟะ เอากล้องไปถ่ายตั้งเกือบ 2 ชั่วโมง แต่ดันได้ภาพมานิดเดียว แล้วภาพก็เบลอๆอีก - -

 

ประมวลผมภาพ เอาเฉพาะที่ดีๆมาแปะ

 

อายะ

 

เด็กแว้นซ์

แถมอีกภาพ

โหลดเพิ่มได้นะครับ แต่ภาพมันมีน้อยแล้วก็ออกเบลอๆด้วย พรุ่งนี้จะไปถ่ายเองละ

http://www.upload-thai.com/download.php?id=e7496c395601da523f84ecf32921aa55

 

ชื่อ(ญี่ปุ่น) : 風見 幽香 （かざみ ゆうか） Yuka Kazami
ชื่อเล่น : ยูกะริน , ยูーกะจัง
เผ่าพันธุ์ : โยวไคแห่งดอกไม้
งาน : นักเที่ยวชมดอกไม้แห่งเกนโซวเคียว
ความอันตราย : สูงสุด
ความเป็นมิตรต่อมนุษย์ : เลวร้ายที่สุด
ที่อยู่ : ทุ่งดวงตะวัน

ความสามารถ : ควบคุมดอกไม้

 

โยวไคผู้อาศัยอยู่ในเกนโซวเคียวมาช้านาน, รูปลักษณ์ไม่แตกต่างไปจากมนุษย์ธรรมดา ทั้งยังแต่งกายด้วยชุดที่สว่างสดใส.
แม้ว่ายูกะจะสามารถบังคับให้ดอกไม้บานได้ แต่ดูเธอจะชื่นชอบดอกไม้ตามฤดูกาลธรรมชาติมากกว่า.
ฤดูใบไม้ผลิก็ดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อนก็ดอกไม้ฤดูร้อน, ฤดูใบไม้ร่วงก็ดอกไม้ฤดูใบไม้ร่วง, ฤดูหนาวแม้จะมีน้อยนิดแต่ก็ยังมีดอกไม้ฤดูหนาว.
เธอจะเดินทางไปยังที่ที่มีดอกไม้เบ่งบานอยู่เสมอและใช้ชีวิตโดยถูกห้อมล้อมไปด้วยดอกไม้ตลอดทั้งปี.
โดยปกติจะพบเจอเธอตามสถานที่ที่เต็มไปด้วยดอกไม้, แรกเห็นอาจคิดว่าเป็นพวกรักสันติ แต่ที่จริงแล้วเธอไม่มีคำว่าปราณีให้กับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นเลย.
หากมีมนุษย์หรือโยวไคหน้าไหนก็ตามมากวนใจให้รำคาญในระหว่างการชมดอกไม้, ก็จะใช้พลังอันมหาศาลบดขยี้โดยไม่ไถ่ถามแต่อย่างใด.
เธอดูจะคล้ายร่างอวตารของธรรมชาติมากกว่าโยวไคแห่งดอกไม้เสียอีก, แต่ก็ต่างจากโยวเซย์ที่เป็นรูปธรรมของธรรมชาติ.
หากเทียบกับโยวไคอื่นๆแล้ว ยูกะเป็นโยวไคที่แข็งแกร่งและอันตรายยิ่งกว่าอย่างมาก เรียกได้ว่าคนละชั้นคนละขั้นกันเลยทีเดียว.
อันที่จริง ความสามารถพิเศษของเธอนั้นเป็นเหมือนดั่งของแถม, เพราะตัวเธอนั้นมีพลังกายและพลังภูตที่สูงส่งอย่างมาก.
แข็งแกร่งเสียจนอาจกล่าวได้ว่า เป็นโยวไคแม้แต่ในหมู่โยวไค เลยทีเดียว.
ในการต่อสู้กับมนุษย์หรือโยวไคนั้น ไม่มีแม้เสี้ยวธุลีของความหวาดกลัว, ทั้งยังโปรดปรานการกลั่นแกล้งกวนประสาทผู้อื่นเป็นที่สุด.
และเมื่ออยู่ในการต่อสู้นั้นเธอจะไม่ใช้ความสามารถพิเศษสักเท่าไหร่.
เธอใช้ร่มบ้าง, โปรยดอกไม้บ้าง, สร้างการโจมตีที่งดงามตระการตายิ่งนัก.
โดยมากแล้วเธอจะใช้การโจมตีทางกายภาพด้วยพลังที่มากมายมหาศาล, มากกว่าการใช้การโจมตีทางจิตอย่างเวทมนต์หรือวิชาอาคม.
โยวไคนั้นยิ่งมีอายุมากขึ้นก็ยิ่งทำกิจกรรมต่างๆน้อยลง, และออกเที่ยวทำร้ายมนุษย์น้อยลงด้วย.
ยูกะเองก็เช่นกัน, ว่ากันว่าเดี๋ยวนี้เธอไม่ค่อยออกห่างจากแหล่งดอกไม้สักเท่าไหร่.
โยวไคในคลาสนี้มักไม่สนใจมนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเรา.
ต้องเป็นโยวไคที่มีพลังแข็งแกร่งเหมือนกันหรือมนุษย์ที่มีความสามารถเป็นพิเศษเท่านั้นจึงจะสนใจ.
เพียงแต่, เธอเองก็รู้ดีว่าการปะทะกันระหว่างผู้แข็งแกร่งนั้น ย่อมก่อให้เกิดเรื่องน่าเศร้าขึ้นกับทั้งสองฝ่าย.
ดังนั้นจึงมักมีการตั้งกฎขึ้นมา, เพื่อให้การต่อสู้มีแบบแผนและกติกา, แม้ว่ายังสู้ต่อได้แต่หากแพ้แล้วตามกฏที่ตั้งไว้ ก็จะยอมรับว่าแพ้แต่โดยดี.
เมื่ออีกฝ่ายยอมรับว่าแพ้แล้ว ก็จะไม่ตามไปซ้ำเติม, เป็นสิ่งที่แสดงถึงภูมิปัญญาของเหล่าโยวไคที่มีอายุมากทั้งหลาย.
ในอดีตนั้นเธอเคยพ่ายแพ้ให้กับเรย์มุ และมาริสะ, จึงไม่ค่อยถูกโรคกับสองคนนี้เท่าใดนัก.
โดยเฉพาะมาริสะนั้นเธอแทบจะพุ่งเข้าใส่เลยทีเดียว แต่ก็มักจะใจเย็นและอดทนเอาไว้ก่อน.

 

เครดิต - ดูข้อมูลเต็มๆที่นี่